เมื่อวันที่ 22 มี.ค. ผู้สื่อข่าวรายงานรับแจ้งจากชาวบ้าน ที่อ.หนองฉาง จ.อุทัยธานี ว่ามีการเผยแพร่ภาพเด็ก 3 ราย ในพื้นที่ อ.หนองฉาง ระบุข้อความว่า เด็ก 3 รายนั้นได้รับความเดือดร้อนเป็นอย่างมาก เนื่องจากบิดาเสียชีวิต มารดาทำงานร้านอาหารไม่ได้กลับมาเหลียวแล มียายเป็นผู้ดูแลเด็กทั้ง 3 โดยอาศัยอยู่ในบ้านสภาพที่ใกล้ผุพังทั้งหลัง ไม่มีห้องน้ำใช้ และมักอาศัยเก็บยอดกระถินต้มกินแทนข้าวเป็นประจำ โดยมีเจ้าหน้าที่ตำรวจ สภ.หนองฉาง นำพัดลมและของใช้อุปโภคบริโภคให้แก่เด็กทั้ง 3 ราย ผู้สื่อข่าวจึงเข้าไปสอบถามถึงข้อมูลและที่อยู่อาศัยของเด็กทั้ง 3 ราย ก่อนเดินทางไปตรวจสอบข้อเท็จจริง
ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ที่บ้านเนินมะนาว หมู่ 8 ต.หนองยาง อ.หนองฉาง จ.อุทัยธานี เส้นทางคลองส่งน้ำคลองชลประทาน พบบ้านไม้ตั้งอยู่ 2 หลัง ซึ่งล้อมรอบไปด้วยทุ่งนาและป่า พบเด็ก 3 รายที่ระบุอยู่ในภาพ กำลังวิ่งเล่นอยู่บริเวณรอบๆ บ้าน พร้อมด้วยหญิงสูงวัย 3 ราย จึงเข้าไปสอบถามผู้เป็นยายที่เลี้ยงดูเด็กทั้ง 3 คน ทราบชื่อคือนางประเมิน เอี่ยมโอด อายุ 52 ปี
นางประเมิน กล่าวว่า ตนเลี้ยงดูเด็กทั้ง 3 คนนั้นตั้งแต่แรกเกิด โดยแม่ของเด็กนั้นออกไปทำงานนานๆ ครั้งถึงจะกลับมาบ้าน ซึ่งแม่ก็ไม่ได้ส่งเสียเลี้ยงดูอะไรลูกเลย ส่วนพ่อของเด็กชายคนโตนั้นเสียชีวิต ซึ่งเด็กทั้ง 3 คนนั้นมีพ่อคนละพ่อทั้งหมด ซึ่งก็ไม่ได้มีใครรับมาดูแล ตนจึงต้องเลี้ยงดูหลานทั้ง 3 ตามมีตามเกิด
นางประเมิน กล่าวต่อว่า ตนก็ไม่ได้มีอาชีพที่มั่นคงอะไร ทำงานรับจ้างก่อสร้างไปวันๆ เท่านั้น บ้านที่มีอยู่นั้นก็ใกล้จะผุพังลงทั้งหลัง แต่ก็ยังไม่มีเงินจะซ่อมให้หลานได้ อีกทั้งที่ดินที่อาศัยอยู่นั้น เป็นที่ดินของยายที่ได้เลี้ยงดูแลตนมาตั้งแต่ยังเล็ก โดยเด็กทั้ง 3 คนนั้น เรียนอยู่ที่โรงเรียนบ้านล่อมเสือโฮก ที่ผ่านมาผอ.โรงเรียนก็คอยช่วยเหลือดูแลเด็กๆ ซึ่งเปิดเทอมภาคเรียนหน้านั้น หลานชายคนโต คือ ด.ช.อภิชัย ช้างก้อน อายุ 12 ปี จะต้องเข้าเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 แล้ว แต่ยังไม่รู้เลยว่า จะหาค่าใช้จ่ายในการเล่าเรียนที่ไหนส่งหลานไปเรียนได้ กลัวว่าหลานชายจะไม่ได้เรียนต่อ
ส่วนหลานสาวคนกลาง ด.ญ.อุไรวัล ช้างก้อน ก็จะขึ้นชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 และหลานสาวคนเล็ก ก็จะเข้าเรียนชั้นอนุบาล 1 อีกด้วย ยอมรับเลยว่าเด็กทั้ง 3 คนนั้นอยู่กินกันอย่างยากลำบากมาก จนบางมื้อต้องไปเก็บยอดกระถินมาต้มกินแทนข้าวกัน 3 พี่น้อง ชีวิตส่วนใหญ่ของเด็กทั้ง 3 คนนั้น อยู่กันแบบช่วยเหลือตัวเองกันตลอด เพราะตนต้องออกไปทำงานก่อสร้างแต่เช้าและกลับเข้าบ้านใกล้ค่ำ บางวันหลานชายก็จะออกหาจับปลาด้วยมือเปล่า เพื่อหามาเป็นกับข้าวกินกัน โดยมีหลานสาวคนกลางนั้น คอยหุงข้าวทำกับข้าวและเลี้ยงน้องคนเล็ก เป็นอย่างนี้มาตลอด สงสารหลานที่ไม่เคยได้รับความเป็นอยู่ที่ดี ได้กินได้เล่นสนุกเหมือนเด็กคนอื่น ที่อายุเท่ากับพวกเขา ทั้ง 3 คน
“ตอนนี้สิ่งที่ตนอยากได้รับการช่วยเหลือมากที่สุดคือ อยากให้หลานชายได้เรียนหนังสือต่ออย่างที่หวัง และอยากมีบ้านใหม่สักหลัง ที่สามารถคุ้มแดดคุ้มฝนให้กับหลานได้ดีกว่านี้ เพราะหลานสาวนั้นก็โตขึ้นทุกวันห้องน้ำก็ไม่มีอาบน้ำกัน ขับถ่ายกันทีก็ลำบาก เพราะดิฉันนั้นไร้หนทางที่จะทำให้หลานอยู่ดีได้ เพราะค่าแรงก่อสร้างที่ได้มานั้นแค่ใช้จ่ายเติมน้ำมัน และไว้ซื้อกับข้าวก็แทบจะหมดแล้ว ถ้าเพียงดิฉันอยู่คนเดียวลำพังก็ไม่เดือดร้อนอะไร แต่หลานทั้ง 3 คนนั้นยังมีความจำเป็นต้องกินต้องใช้ ยังต้องเรียนหนังสือ เพื่อที่จะได้มีการศึกษา มีความรู้ ไว้ประกอบอาชีพ ไม่ต้องลำบากเหมือนยาย” นางประเมิน กล่าว
ด้าน ด.ช.อภิชัย กล่าวว่า ตนทำหน้าที่ดูแลน้องสาวและหากับข้าวบางส่วนแทนยาย เพราะยายทำงานทั้งเหนื่อยทั้งลำบาก ตนจึงอยากจะช่วยแบ่งเบาภาระให้กับยาย ถ้าวันไหนไม่มีกับข้าวก็จะเก็บยอดกระถินมากินกับน้ำพริกเป็นกับข้าว หรือวันไหนข้าวหมด ก็จะเก็บยอดกระถินกินเยอะกว่าทุกครั้ง และต้มกินกันแทนข้าว และอาศัยหาปลาตามเหมืองแถวบ้าน เพื่อมาเป็นกับข้าวกินกัน
แต่ตอนนี้ก็ไม่มีแหล่งน้ำให้หาปลาได้แล้ว เพราะหน้าแล้งน้ำแห้งจนหมด และตนก็ไม่สามารถออกไปไหนไกลได้เพราะห่วงน้องสาวทั้ง 2 คน ซึ่งก่อนหน้าที่จะปิดเทอมนี้ ที่ผ่านมา ผอ.โรงเรียนบ้านล่อมเสือโฮกนั้นก็ได้คอยช่วยเหลือดูแลทางครอบครัวของตนเสมอ ผอ.จะให้ตนเผาใบไม้และให้เงินค่าจ้างครั้งละ 100 บาท ทำให้พอมีค่าขนมแบ่งกันกินที่โรงเรียน แต่ตอนนี้ตนจบป.6 แล้ว และโรงเรียนแถวบ้านก็ไม่มี ชั้นม.1 ถึง ม.3 มีเพียงโรงเรียนในตัวอำเภอ ซึ่งยายก็คงไม่มีเงินพอ ที่จะจ่ายค่าสมัครเรียนและค่าใช้จ่ายต่างๆ ให้ตนนั้นได้ไปเรียนแน่นอน เพราะน้องทั้ง 2 คนก็จะขึ้น ป.5 และอนุบาล 1 ซึ่งก็ต้องมีค่าใช้จ่ายเหมือนกัน อีกทั้งบ้านที่อยู่กันนั้นตอนนี้มันใกล้จะพังลงแล้ว แต่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร
“หนูอยากหางานทำ เพื่อหวังว่าจะพอมีเงินมาซ่อมบ้าน และเก็บไว้ไปจ่ายค่าเล่าเรียนของผมและน้องทั้ง 2 แต่หนูอายุยังน้อย ไม่มีใครรับทำงาน สิ่งที่อยากได้ที่สุดในตอนนี้ก็คือบ้านหลังใหม่ ไม่ต้องใหญ่โตกว้างขวาง หลังเท่าเดิมก็ได้ อยากมีที่ดินเป็นของตัวเอง แค่พอปลูกบ้านปลูกผักกินก็พอใจ และที่สำคัญอยากเรียนหนังสือต่อ เกิดเป็นคนต้องสู้ ไม่กลัวความลำบาก หนูทำงานได้ หนูอยากช่วยยาย อยากมีรายได้มีเงินเข้ามาเลี้ยงดูน้องให้ได้กินขนมเหมือนเด็กคนอื่นๆ ไม่เคยโกรธพ่อกับแม่ที่ถึงแม้เขาจะไม่ได้ดูแลเรา ดีแค่ไหนแล้วที่ได้เกิดมา หนูยังรักแม่กับพ่อเหมือนเดิม” ด.ช.อภิชัย กล่าว
