วันที่ 21/1/59 เวลาประมาณเที่ยงผมได้ไปถอนเงิน ธนาคารแห่งหนึ่ง สุเทพ เชียงใหม่ จำนวนเงิน 530,000 บาท
เป็นเงินสดเผื่อเอาไปซื้อรถยนต์ (ขอพาดพิงศูนย์รถเลยนะครับ เพราะทางผู้จัดการสาขาระบุว่า ตอนที่ศูนย์นับเงินเรานั่งอยู่กับเค้าด้วยรึป่าว
ศูนย์มาสด้า มหิดล เชียงใหม่ครับ) ช่วงจังหวะที่ถอนเงิน ผมยอมรับตัวผมเองด้วยว่าประมาทไม่ได้สังเกตุแบงค์ข้างในปึก สังเกตุแค่ว่าครบปึกละ 100 ใบไหม
ซึ่งโดยปกติคงไม่มีมองทันอยู่แล้วว่าในนั้นมีแบงค์พันทั้งหมดหรือไม่ เพราะเครื่องมันนับไวมาก พอพนักงานนับให้ครบจำนวนก็เอาใส่ถุงเงินทันที
ตัวผมเองก็ประมาทไม่ได้คลี่เงินออกมาดู และออกจากธนาคารเผื่อมารับประทานอาหารก่อนรับรถ โดยใส่ไว้ในเกะหน้ารถของตัวผมเอง
หลังจากทานอาหารเสร็จก็มุ่งหน้าไปเอารถที่ศูนย์รถยนต์ โดยที่ผมเดินถือเงินเข้าโชว์รูม แต่คนที่ยื่นซองให้พนักงานธุรการเข้าไปนับเงินคือ น้องสาวผม
หลังจากยื่นเงินให้พนักงานธุรการน้องสาวก็เดินเข้าไปในห้องธุรการ ส่วนตัวผมนั่งคุยเรื่องรายละเอียดรถครั้งสุดท้ายกับเซลล์อีกครั้งหนึ่ง
หลังจากนั้นทางธุรการแจ้งให้น้องผมทราบ โดยที่น้องผมนั่งอยู่ที่โต๊ะกับธุรการว่า ในแบงค์ 1000 จำนวน 5 ปึก มี 2 ปึกที่มีแบงค์ 500 สอดใส้
อยู่ตรงกลางของปึก จึงถ่ายไว้เป็นหลักฐานตามรูป และนำเงินก้อนดังกล่าวกลับ ธนาคารกสิกรไทย สาขา มหิดลในทันที
จากรูปจะสังเกตุได้ว่าปึกที่มีแบงค์ 500 สอดใส้จะไม่มีลายเซ็นต์พนักงานที่เช็คเงินก่อนเก็บ
ปึกที่ครบจะมีลายเซ็นต์ของพนักงาน ซึ่งตรงนี้มันส่อทุจริตมาก
หลังจากที่ผมกลับไปคุยกับทางธนาคาร โดยได้คุยกับผู้จัดการโดยตรง และพนักงานที่ทำรายการให้ผม
ทางผู้จัดการยืนยันกับผมว่า ไม่พบการธุรจริต เงินในธนาคารวันนั้นไม่มีขาดหรือเกิน
จึงถามทางผมกลับว่า ผมได้เปลี่ยนมือใครถือเงินไหม,ตอนทางศูนย์นับเงินเราเห็นตอนเค้านับไหม
ซึ่งจากใจผมตรงๆ เลยมันเป็นการกล่าวหาผมโดยใช้คำสุภาพแท้ๆ ด้วยความเคารพ
เพราะผมแจ้งไปว่าเงินยังไม่ได้แกะจากมัดเลย ไม่มีความเป็นไปได้ที่จะยัดแบงค์ 500 เข้าไปกลางปึกแบบนั้น
โดยได้ข้อสรุปว่า เงินไม่ได้ขาดจากธนาคารและหายจากทางผมหรือทางศูนย์รถ
เดี๋ยวช่วงเย็นๆ ผมจะไปลงบันทึกประจำวันกับทางตำรวจแสดงความบริสุทธิ์ใจของผมเช่นกัน
